W „Ogrodzie kości” Simona Becketta główną rolę odgrywa krajobraz pokrytej śnieżną pierzyną Kumbrii, a w szczególności maleńkie Edendale, sprawiające wrażenie odciętego od reszty cywilizacji. Jadąc krętymi, górskimi drogami David Hunter zostaje zmuszony do znalezienia schronienia w tych sprawiających odrealnione wrażenie stronach. Warunki pogodowe uszkadzają trasę, odcinając całą społeczność od zasięgu telefonicznego i tym samym uniemożliwiają kontakt i poszukiwanie pomocy. Jednonocny pobyt w Edendale zamienia się w długotrwały koszmar, od którego nie ma ucieczki. Zaspy i powalone drzewa stanowią wyłącznie preludium do nadchodzącej lawiny ociekającej krwawymi wydarzeniami.
/Współpraca reklamowa z @wydawnictwoczarnaowca /

David Hunter, antropolog sądowy, dla którego obcowanie z ludzkimi zwłokami stanowi codzienność staje przed nowym wyzwaniem, zmagając się nie tylko z osobliwą społecznością Edendale, ale również własnymi wspomnieniami wywołującymi masę nieprzyjemnych emocji. Mężczyzna wynajmuje pokój w podupadłym hotelu młodego małżeństwa, których domowe ognisko zdaje się ledwo tlić. Wyraźnie wyczuwalne są tutaj żarzące konflikty i problemy niekoniecznie natury małżeńskiej, niemożliwe jednak do określenia na pierwszy rzut oka.

Nasz główny bohater będzie zmuszony dokopać się przyczyn zatargów wewnątrzspołecznych, a zapalnikiem ku temu okaże się skostniałe znalezisko u szczytu gór. Mieszkańcy małej osady charakteryzują się wzajemną lojalnością, a kierowani strachem oraz nieufnością wobec obcych zrobią wszystko, by utrudnić Hunterowi dojście do prawdy. Wspólna tajemnica okaże się dlań czymś ponad prawo, a nawet ponad moralność.

Historię charakteryzuje niespieszne tempo prowadzonej narracji, akcja rozwija się powoli i towarzyszy jej poczucie niepewności. Tajemniczość odizolowanej od świata społeczności powoduje uczucie odrealnienia i przenosi czytelnika do niemalże filmowej scenerii, z której bohaterowie zwykle nie wychodzą w jednym kawałku. Choć mamy tu sporo melodramatycznych motywów, to klasyczny kryminał wybrzmiewa solidnie, szczególnie pod względem warsztatowym Huntera. Ciekawostki z dziedziny antropologicznej urozmaicają lekturę i podsycają apetyt, by zanurzyć się w świat tego zawodu pełną parą. Cóż może okazać się ciekawsze od sekretów skrywanych od lat pośród żywych…. No, tylko i wyłącznie sekrety zapisane w głęboko pogrzebanych kościach![]()
![]()
![]()
![]()


